Burada her şey bir kelimeyle başlar; düşünceye, hafızaya ve esere dönüşür.
KörEbE, kelimenin anlamını kaybetmemesi için kuruldu. Burada söz yalnızca söylenen bir şey değildir; düşünceye açılan bir kapı, hafızayı diri tutan bir iz ve bazen bir eserin ilk kıvılcımıdır. Şiir, müzik, kitap, sözlük ve yazılar bu yüzden birbirinden ayrı değil; aynı arayışın farklı biçimleridir.
KörEbE’nin derdi içerik çoğaltmak değil, anlamı eksiltmemektir. Unutulanı hatırlatmak, susturulanı görünür kılmak ve gürültü içinde kaybolan sözü yeniden yerine koymak ister. Çünkü insan bazen bir cümleyi değil, o cümleyle birlikte kendisini kaybeder. KörEbE, tam da bu kaybın karşısında duran bir hafıza ve anlam alanıdır.